Ja, nog steeds in Pokhara....
Door: Eric
Blijf op de hoogte en volg Eric
27 Oktober 2010 | Nepal, Pokhara
Pokhara, 25 oktober 2010
Zo, vandaag dus naar "Castle Rock Resort" voor wat R&R (Rest and Recreation). 's Morgens eerst nog lekker ontbeten in het hotel, broodje gezond met een potje koffie. Lekker. Bergschoenen aan want t zou een aardige klim omhoog zijn, wel mijn slippers met zwembroek en aanverwante zaken in het rugzakje gepakt en vol goede moed ging ik op weg. Erg ver lopen zal t niet wezen had ik al op de kaart gezien en inderdaad ben ik na een klein half uurtje al bij het bordje... "hier naar boven" Een bergpad kronkelt zich omhoog. Volgens de LP zou t 20 minuten zijn vanaf hier, het bord zegt een kwartiertje... ik ga er vanuit dat ik met mijn lijf en conditie een half uurtje nodig zal hebben. Het eerste deel van het pad loopt door een "woonwijk" en ik heb het gevoel dat ik bij de mensen loop. Leuk om te zien. weldra echter verdwijnen het pad en ik in de bossen. Na een kwartiertje ploeteren kom ik een bordje tegen met een pijl en de tekst "This way to paradise" 5 minutes. Een grijns kon ik niet onderdrukken en inderdaad 5 minuutjes later was ik boven. In 20 minuten gelopen. Enige teleurstelling maakte zich van mij meester... het zwembad was postzegel formaat en als een echt resort oogde het nou ook weer niet maar zwemmen zal ik! Al snel mezelf aangemeld en mezelf omgekleed in wc annex badhokje en PLONS, heerlijk, de eerste keer zwemmen tijdens mijn reis. Na een paar baantjes mezelf terug getrokken op t droge en de laptop aangezet... ook dat werkte prima vanaf t terras naast t zwembad alleen was t errug traag... de nodige mailtjes aan jullie verstuurd en nog even een antwoord lijstje op dit weblog geplaatst. Toen was t tijd om wat te eten. Ik bekeek de kaart en was onthutst... ok, zo verdienen ze hier dus hun geld... ik heb een Pakora besteld die hier 4x zo duur was als in mijn restaurantje beneden. Hij smaakte prima. Verder nog wat gezwommen en een paar colaatjes gedronken en toen was de dag wel om. Omkleden en terug wandelen.
's avonds hier nog even naar de "supermarkt" geweest waar ze allemaal westerse artikelen verkopen, ook voor westerse prijzen trouwens. Wel een pak zakdoekjes gescoord want ik ben inmiddels snipverkouden, ook wat kaarsen, mangosap en wat te snoepen, gezellig vanavond op t hotel terras.
Pokhara, 26 oktober 2010
Zo, vandaag ga ik de World Peace Pagode die ze hier hebben maar eens bekijken. Die staat bovenop een heuvel aan de andere kant van het meer en heb lang zitten twijfelen hoe ik er mezelf naar toe ga brengen. In de LP staan 3 opties...
1) de directe route... per roeiboot (250) roepies t meer over en dan rechtstreeks naar boven klimmen. De klim duurt ongeveer een uur
2) de Scenic route... Om het meer heen lopen en dan de weg verlaten en over de heuvels heen lopen, de wandeling over de heuvels duurt ongeveer 2 uur
3) de makkelijke route... je neemt de bus richting Butwal en bij de afslag naar de world peace pagode stap je uit en wandelt in 20 min naar boven.
Nu geldt voor alle drie dat de LP niet de tijd heeft genoemd die je nodig hebt om bij het beginpunt van het lopen te komen... en dat vond ik voor alle drie dusdanig lang dat ik bang was niet op een vroeg tijdstip boven te komen. Van de world peace pagode heb je namelijk een prachtig uitzicht op het Himalaya massief... of althans, dat zou t geval moeten zijn echter aangezien ik al een paar keer heb gemerkt dat het hier in de middag dichttrekt wil ik vroeg boven zijn. De kaart er eens bij gepakt en de conclusie getrokken dat de snelste manier voor mij zou zijn als ik een fiets zou huren en dan de "makkelijke" route zou volgen. Niet met de bus dan natuurlijk maar de busroute fietsen.... ik verwacht dat het me 30 tot 45 minuten moet kosten om bij de afslag te komen vanwaar t nog 20 minuten lopen is... nou met de fiets moet dat dan toch in minder dan 10 kunnen? Dus alles bij elkaar een uur... Als ik dan om 8 uur vertrek ben ik om 9 uur boven... vroeg genoeg voor de mooiste foto's...
Ik werd om 7:45 uur wakker... en ik had geen zin om me te haasten... relaxed ontbeten, Tibetaans brood met boter en jam (en ja, natuurlijk koffie). Daarna aan de overkant een fiets gehuurd met 18 versnellingen!!! Ik moet tenslotte flink bergop. Om 9 uur stapte ik eindelijk op en toen ..... begon de ellende... of nee... nog niet...
Het fietsen door het dorp ging prima, het schakelen verliep enigszins stroef, hij miste nog wel eens een versnelling maar ach, t ging prima. Bij mijn "first Himalayan sight spot" nog even gestopt en een prachtige foto voor jullie gemaakt. (ja, zal ik bij dit verslag plaatsen). Toen richting de dam om de rivier over te steken. Een afslag te vroeg naar rechts gegaan bracht me op een leuk landweggetje dat al gauw een pad werd en een paadje werd... toen hield het helemaal op! Terug gaan? Echt niet... ik stond voor een stroompje met naast dat stroompje een stenen muur van 20 cm breed met daarnaast weer een afgrondje (niks engs hoor maar kon er niet lopen of fietsen) dus de fiets op de nek en over dat muurtje heen... muurtje werd daarna een paadje, paadje werd pad en pad werd weer weg... voila... denk dat t nog korter was ook... niet sneller maar wel korter...
Al snel was ik over de rivier heen en aan t einde van het dal. Ik zag het bord dat het begin aangaf van het wandelpad van de scenicroute en daar begon ook mijn weg te stijgen, ik denk dat t toen 9:30 uur was of zo. Al snel moet ik flink kracht op de pedalen zetten en ... de ketting schoot bij elke trap een beetje door... vloek vloek maar we komen vooruit... nog een tandje terug schakelen...pats... ketting eraf... vloek vloek... ketting er weer op... trap trap... ketting er weer af... ketting erop...eraf...erop...eraf... enfin, om een lang verhaal nog iets langer te maken... ketting vloog er keer op keer af, heb een keer of 4 de fiets op de kop gehad om t in orde te maken en eindelijk had ik de derailleurs zo dat ie in een lage versnelling stond en er niet af liep... en hij trapte niet meer door ook... ik reed nu wel op een belachelijk licht verzetje en met idioot malende benen kwam ik nog nauwelijks omhoog maar t ging en we gaan door, door alle reparatie werkzaamheden was t inmiddels 10 uur en ik was misschien een kilometer opgeschoten. Na een half uurtje peddelen was ik bij de afslag naar de peace pagode, keurig zwart asfalt leidde naar boven. Terwijl ik naderbij kwam wreef ik me eens in de ogen... dit meen je niet! jawel... ik meen t wel... t ging loodrecht naar boven leek het wel... enfin, ik kwam aanrijden en vol goede moed stuur ik het voorwiel de berg op.... nog voordat t achterwiel erbij was viel ik al om... ok...dit gaat dus lopen worden... ach, volgens de LP is t maar 20 min lopen dus daar zijn we zo. Vol goede moed duw ik mijn fietsje naar boven. Het asfalt houdt al snel op en maakt plaats voor een keienweg ploeter ploeter na een minuut of 15 ben ik kats kapot. Ik kijk op en zie ver boven me de peace pagode, ik kijk om en zie de weg nog erg dichtbij.... ok... dit is dus GEEN 20 min lopen lieve vrienden van de LP... even in de schaduw flesje water dan weer verder....de stukken die ik loop worden stukjes en de pauzetjes worden pauzes maar boven komen zal ik !!! Onderweg word ik een paar keer ingehaald door een taxi die zich moeizaam naar boven baant met een dikke witte toerist lachend op de achterbank... als ik boven ben gooi ik je naar beneden denk ik. Met de Pagode nog zo'n 100 meter boven me houdt de weg op.... hier staan wat stalletjes met drinken en huisjes en een uitgehouwen trap/pad slingert zich verder omhoog. Hier de fiets aan een boom vastgeketend en verder gestrompeld. Het was inmiddels dik na 11 uur en aangezien ik van de andere kant van de heuvel omhoog kwam kon ik niet zien of zich wel of geen wolken aan het vormen waren voor de bergtoppen.... mijn gemoedstoestand laat zich raden... en toen... eindelijk boven en de paar schapenwolken gaven niet meer dan een prachtig accent... daar liggen ze voor me... van oost naar west... Hiunchuli (6441m), Annapurna I (8091m) Machhapuchhare (6997m), Annapurna III (7555m), Annapurna IV (7525m) en de Annapurna II (7937m) O ja en de peace pagode heb ik ook op de foto gezet geloof ik.
Verder geen dikke blanke mannen naar beneden gegooid maar genoten van het uitzicht en een welverdiend koud drankje. Een medetoerist (er waren er daar honderden) gecharterd om een fotootje van me te maken met de bergen op de achtergrond... aan mijn shirt en korte broek (nee ik heb NIET in mijn broek geplast) kunnen jullie zien hoe heet en zwaar ik t onderweg gehad heb.
De terugweg daarna was uiteraard een peulenschilletje en om 13;30 zat ik tevreden aan de lunch. En Anton.... weer een paar kilo van dat goddelijke lijf af !! (vreet ik er vanavond wel weer aan haha). Het leuke was trouwens dat ik onderweg terwijl ik aan het ploeteren was al kon glimlachen bij t idee hoe ik het in mijn reisbeschrijving zou zetten lol.
Oh nog iets anders.... willen jullie eens in Duitsland gaan kijken of er nog iemand thuis is daar? Volgens mij zitten ze namelijk alle 80 miljoen hier... ik word er stapelgek van.. ook het hotel... Er zit 1 zonderlinge oudere Engelse heer hier en verder allemaal mo...uhhh Duitsers. En nog erger.. t zijn allemaal stelletjes...
woensdag 27 oktober 2010
Ohhh my god... I just did it.... tis nu 9:45 uur en ik ben net terug uit t dorp... en ik heb net een paragliding tour geboekt.... kost ff 100 euro maar goed... wat ik ga doen lijkt me fantastisch! Kijk maar eens op www.nepal-paragliding.com dan klikken op tandem. Daar staan 3 vluchten beschreven en ik ga de "cross country" doen. Morgen om 10:30 verzamelen... om 11:00 uur rijden we naar Sarangot en dan de lucht in.... rond een uur of 12 zou ik "airborn" moeten zijn en dan vlieg ik dus tussen de hoogste bergen ter wereld terwijl haviken ons naar de beste luchtstromingen leiden om zo hoog mogelijk te komen.
Rest van de middag rustig rondgekeken op jacht naar leuke souvenirtjes maar niet veel bijzonders gekocht. Wel weer een culinair verhaaltje.... heb geluncht met een "club sandwich" en die is wel een vermelding waard... ding was zeker 10 cm hoog en volgestapeld met van alles, kaas, kip, omelet, kebab, rauwkost, salade en ga maar door... geflankeerd door wat frietjes. Bij het bestellen vond ik 220 roepies voor een broodje best veel maar hij was t dubbel en dwars waard....... mjammie !!! Vandaag of morgen ook maar eens de momo's gaan proberen, Nepal's lokale lekkernij, moet een soort broodje baupau zijn maar dan anders.... ik zal t jullie laten weten.
Heb ook nog even gekeken naar de kosten van het naar huis sturen van een pakketje maar de posterijen hier in Pokhara staan niet bekend als de betrouwbaarste en ik ben dus bij 2 pakketdiensten binnengelopen om eens te informeren maar die zijn erg duur... dus besloten om pas in Kathmandu een pakketje te gaan verzenden. Schijnt ook een hele onderneming te zijn.... het postkantoor daar is tot 5 uur open maar de LP raad aan er voor 2 uur te zijn vanwege alle formaliteiten.... ik voel een leuk reisverslag aankomen hahahahaha.
Volgende keer horen jullie hoe t vliegen me verging.
Groetjes
Eric
Zo, vandaag dus naar "Castle Rock Resort" voor wat R&R (Rest and Recreation). 's Morgens eerst nog lekker ontbeten in het hotel, broodje gezond met een potje koffie. Lekker. Bergschoenen aan want t zou een aardige klim omhoog zijn, wel mijn slippers met zwembroek en aanverwante zaken in het rugzakje gepakt en vol goede moed ging ik op weg. Erg ver lopen zal t niet wezen had ik al op de kaart gezien en inderdaad ben ik na een klein half uurtje al bij het bordje... "hier naar boven" Een bergpad kronkelt zich omhoog. Volgens de LP zou t 20 minuten zijn vanaf hier, het bord zegt een kwartiertje... ik ga er vanuit dat ik met mijn lijf en conditie een half uurtje nodig zal hebben. Het eerste deel van het pad loopt door een "woonwijk" en ik heb het gevoel dat ik bij de mensen loop. Leuk om te zien. weldra echter verdwijnen het pad en ik in de bossen. Na een kwartiertje ploeteren kom ik een bordje tegen met een pijl en de tekst "This way to paradise" 5 minutes. Een grijns kon ik niet onderdrukken en inderdaad 5 minuutjes later was ik boven. In 20 minuten gelopen. Enige teleurstelling maakte zich van mij meester... het zwembad was postzegel formaat en als een echt resort oogde het nou ook weer niet maar zwemmen zal ik! Al snel mezelf aangemeld en mezelf omgekleed in wc annex badhokje en PLONS, heerlijk, de eerste keer zwemmen tijdens mijn reis. Na een paar baantjes mezelf terug getrokken op t droge en de laptop aangezet... ook dat werkte prima vanaf t terras naast t zwembad alleen was t errug traag... de nodige mailtjes aan jullie verstuurd en nog even een antwoord lijstje op dit weblog geplaatst. Toen was t tijd om wat te eten. Ik bekeek de kaart en was onthutst... ok, zo verdienen ze hier dus hun geld... ik heb een Pakora besteld die hier 4x zo duur was als in mijn restaurantje beneden. Hij smaakte prima. Verder nog wat gezwommen en een paar colaatjes gedronken en toen was de dag wel om. Omkleden en terug wandelen.
's avonds hier nog even naar de "supermarkt" geweest waar ze allemaal westerse artikelen verkopen, ook voor westerse prijzen trouwens. Wel een pak zakdoekjes gescoord want ik ben inmiddels snipverkouden, ook wat kaarsen, mangosap en wat te snoepen, gezellig vanavond op t hotel terras.
Pokhara, 26 oktober 2010
Zo, vandaag ga ik de World Peace Pagode die ze hier hebben maar eens bekijken. Die staat bovenop een heuvel aan de andere kant van het meer en heb lang zitten twijfelen hoe ik er mezelf naar toe ga brengen. In de LP staan 3 opties...
1) de directe route... per roeiboot (250) roepies t meer over en dan rechtstreeks naar boven klimmen. De klim duurt ongeveer een uur
2) de Scenic route... Om het meer heen lopen en dan de weg verlaten en over de heuvels heen lopen, de wandeling over de heuvels duurt ongeveer 2 uur
3) de makkelijke route... je neemt de bus richting Butwal en bij de afslag naar de world peace pagode stap je uit en wandelt in 20 min naar boven.
Nu geldt voor alle drie dat de LP niet de tijd heeft genoemd die je nodig hebt om bij het beginpunt van het lopen te komen... en dat vond ik voor alle drie dusdanig lang dat ik bang was niet op een vroeg tijdstip boven te komen. Van de world peace pagode heb je namelijk een prachtig uitzicht op het Himalaya massief... of althans, dat zou t geval moeten zijn echter aangezien ik al een paar keer heb gemerkt dat het hier in de middag dichttrekt wil ik vroeg boven zijn. De kaart er eens bij gepakt en de conclusie getrokken dat de snelste manier voor mij zou zijn als ik een fiets zou huren en dan de "makkelijke" route zou volgen. Niet met de bus dan natuurlijk maar de busroute fietsen.... ik verwacht dat het me 30 tot 45 minuten moet kosten om bij de afslag te komen vanwaar t nog 20 minuten lopen is... nou met de fiets moet dat dan toch in minder dan 10 kunnen? Dus alles bij elkaar een uur... Als ik dan om 8 uur vertrek ben ik om 9 uur boven... vroeg genoeg voor de mooiste foto's...
Ik werd om 7:45 uur wakker... en ik had geen zin om me te haasten... relaxed ontbeten, Tibetaans brood met boter en jam (en ja, natuurlijk koffie). Daarna aan de overkant een fiets gehuurd met 18 versnellingen!!! Ik moet tenslotte flink bergop. Om 9 uur stapte ik eindelijk op en toen ..... begon de ellende... of nee... nog niet...
Het fietsen door het dorp ging prima, het schakelen verliep enigszins stroef, hij miste nog wel eens een versnelling maar ach, t ging prima. Bij mijn "first Himalayan sight spot" nog even gestopt en een prachtige foto voor jullie gemaakt. (ja, zal ik bij dit verslag plaatsen). Toen richting de dam om de rivier over te steken. Een afslag te vroeg naar rechts gegaan bracht me op een leuk landweggetje dat al gauw een pad werd en een paadje werd... toen hield het helemaal op! Terug gaan? Echt niet... ik stond voor een stroompje met naast dat stroompje een stenen muur van 20 cm breed met daarnaast weer een afgrondje (niks engs hoor maar kon er niet lopen of fietsen) dus de fiets op de nek en over dat muurtje heen... muurtje werd daarna een paadje, paadje werd pad en pad werd weer weg... voila... denk dat t nog korter was ook... niet sneller maar wel korter...
Al snel was ik over de rivier heen en aan t einde van het dal. Ik zag het bord dat het begin aangaf van het wandelpad van de scenicroute en daar begon ook mijn weg te stijgen, ik denk dat t toen 9:30 uur was of zo. Al snel moet ik flink kracht op de pedalen zetten en ... de ketting schoot bij elke trap een beetje door... vloek vloek maar we komen vooruit... nog een tandje terug schakelen...pats... ketting eraf... vloek vloek... ketting er weer op... trap trap... ketting er weer af... ketting erop...eraf...erop...eraf... enfin, om een lang verhaal nog iets langer te maken... ketting vloog er keer op keer af, heb een keer of 4 de fiets op de kop gehad om t in orde te maken en eindelijk had ik de derailleurs zo dat ie in een lage versnelling stond en er niet af liep... en hij trapte niet meer door ook... ik reed nu wel op een belachelijk licht verzetje en met idioot malende benen kwam ik nog nauwelijks omhoog maar t ging en we gaan door, door alle reparatie werkzaamheden was t inmiddels 10 uur en ik was misschien een kilometer opgeschoten. Na een half uurtje peddelen was ik bij de afslag naar de peace pagode, keurig zwart asfalt leidde naar boven. Terwijl ik naderbij kwam wreef ik me eens in de ogen... dit meen je niet! jawel... ik meen t wel... t ging loodrecht naar boven leek het wel... enfin, ik kwam aanrijden en vol goede moed stuur ik het voorwiel de berg op.... nog voordat t achterwiel erbij was viel ik al om... ok...dit gaat dus lopen worden... ach, volgens de LP is t maar 20 min lopen dus daar zijn we zo. Vol goede moed duw ik mijn fietsje naar boven. Het asfalt houdt al snel op en maakt plaats voor een keienweg ploeter ploeter na een minuut of 15 ben ik kats kapot. Ik kijk op en zie ver boven me de peace pagode, ik kijk om en zie de weg nog erg dichtbij.... ok... dit is dus GEEN 20 min lopen lieve vrienden van de LP... even in de schaduw flesje water dan weer verder....de stukken die ik loop worden stukjes en de pauzetjes worden pauzes maar boven komen zal ik !!! Onderweg word ik een paar keer ingehaald door een taxi die zich moeizaam naar boven baant met een dikke witte toerist lachend op de achterbank... als ik boven ben gooi ik je naar beneden denk ik. Met de Pagode nog zo'n 100 meter boven me houdt de weg op.... hier staan wat stalletjes met drinken en huisjes en een uitgehouwen trap/pad slingert zich verder omhoog. Hier de fiets aan een boom vastgeketend en verder gestrompeld. Het was inmiddels dik na 11 uur en aangezien ik van de andere kant van de heuvel omhoog kwam kon ik niet zien of zich wel of geen wolken aan het vormen waren voor de bergtoppen.... mijn gemoedstoestand laat zich raden... en toen... eindelijk boven en de paar schapenwolken gaven niet meer dan een prachtig accent... daar liggen ze voor me... van oost naar west... Hiunchuli (6441m), Annapurna I (8091m) Machhapuchhare (6997m), Annapurna III (7555m), Annapurna IV (7525m) en de Annapurna II (7937m) O ja en de peace pagode heb ik ook op de foto gezet geloof ik.
Verder geen dikke blanke mannen naar beneden gegooid maar genoten van het uitzicht en een welverdiend koud drankje. Een medetoerist (er waren er daar honderden) gecharterd om een fotootje van me te maken met de bergen op de achtergrond... aan mijn shirt en korte broek (nee ik heb NIET in mijn broek geplast) kunnen jullie zien hoe heet en zwaar ik t onderweg gehad heb.
De terugweg daarna was uiteraard een peulenschilletje en om 13;30 zat ik tevreden aan de lunch. En Anton.... weer een paar kilo van dat goddelijke lijf af !! (vreet ik er vanavond wel weer aan haha). Het leuke was trouwens dat ik onderweg terwijl ik aan het ploeteren was al kon glimlachen bij t idee hoe ik het in mijn reisbeschrijving zou zetten lol.
Oh nog iets anders.... willen jullie eens in Duitsland gaan kijken of er nog iemand thuis is daar? Volgens mij zitten ze namelijk alle 80 miljoen hier... ik word er stapelgek van.. ook het hotel... Er zit 1 zonderlinge oudere Engelse heer hier en verder allemaal mo...uhhh Duitsers. En nog erger.. t zijn allemaal stelletjes...
woensdag 27 oktober 2010
Ohhh my god... I just did it.... tis nu 9:45 uur en ik ben net terug uit t dorp... en ik heb net een paragliding tour geboekt.... kost ff 100 euro maar goed... wat ik ga doen lijkt me fantastisch! Kijk maar eens op www.nepal-paragliding.com dan klikken op tandem. Daar staan 3 vluchten beschreven en ik ga de "cross country" doen. Morgen om 10:30 verzamelen... om 11:00 uur rijden we naar Sarangot en dan de lucht in.... rond een uur of 12 zou ik "airborn" moeten zijn en dan vlieg ik dus tussen de hoogste bergen ter wereld terwijl haviken ons naar de beste luchtstromingen leiden om zo hoog mogelijk te komen.
Rest van de middag rustig rondgekeken op jacht naar leuke souvenirtjes maar niet veel bijzonders gekocht. Wel weer een culinair verhaaltje.... heb geluncht met een "club sandwich" en die is wel een vermelding waard... ding was zeker 10 cm hoog en volgestapeld met van alles, kaas, kip, omelet, kebab, rauwkost, salade en ga maar door... geflankeerd door wat frietjes. Bij het bestellen vond ik 220 roepies voor een broodje best veel maar hij was t dubbel en dwars waard....... mjammie !!! Vandaag of morgen ook maar eens de momo's gaan proberen, Nepal's lokale lekkernij, moet een soort broodje baupau zijn maar dan anders.... ik zal t jullie laten weten.
Heb ook nog even gekeken naar de kosten van het naar huis sturen van een pakketje maar de posterijen hier in Pokhara staan niet bekend als de betrouwbaarste en ik ben dus bij 2 pakketdiensten binnengelopen om eens te informeren maar die zijn erg duur... dus besloten om pas in Kathmandu een pakketje te gaan verzenden. Schijnt ook een hele onderneming te zijn.... het postkantoor daar is tot 5 uur open maar de LP raad aan er voor 2 uur te zijn vanwege alle formaliteiten.... ik voel een leuk reisverslag aankomen hahahahaha.
Volgende keer horen jullie hoe t vliegen me verging.
Groetjes
Eric
-
27 Oktober 2010 - 13:35
Ellena:
Wat een vette foto, die van de Himalaya!!! Het begint gelijk weer te kriebelen als ik dit zie.. ;-) Geniet ervan!
gr Ellena -
27 Oktober 2010 - 15:18
Eddy:
Zo'n fiets heb ik ook en je mag hem wel een keertje lenen voor als je het licht wil overdoen op de postbank ;) -
27 Oktober 2010 - 16:17
Tilly:
Top man die toppen van de himalaya. Stoer dat je omhoog geploeterd bent en zo trouw aan die fiets gebleven bent. Ik had hem allang de afgrond in gegooid. Veel plezier met het paragliding morgen. Doe de groeten aan roofvogelvrienden.
groetjes
Tilly -
27 Oktober 2010 - 16:35
Annie:
Hi avontuurlijk manneke...geweldig die fietstocht...als ik het zo leest heb jij een haat-liefde verhouding met die fiets...lachen...petje af voor je dat je het volgehouden hebt...klasse..paste je trouwens wel in het postzegel zwembad??Hele mooie foto's...het verbaasd me niks dat je verkouden bent...is niet zo moeilijk met de Airco's...je zult er wel vaker last van krijgen...dat zijn die kleine ongemakken...
spannend wat je morgen gaat doen...wens je veel succes en veel plezier...
liefs xx -
27 Oktober 2010 - 17:36
Karin:
wow, wat een mooie foto`s! Alleen jammer van dat "bommetje" bij het postzegelzwembad. ;-) en met een beetje fantasie zie ik ook nog een fiets achter het hek staan op de foto "eric en de Himalaya". achter de paal, tussen de twee boompjes.Ik moest mezelf ervan overtuigen dat dat echt geen fiets kan zijn. En wat gaaaaf paragliding!!! wat zal jij een kriebels hebben en krijgen. Stoer hoor! Heel veel succes en plezier!! ps, je mag daar best een foto van maken als het lukt. (je kan wel zoveel zeggen Hussie) ;-) kuss -
27 Oktober 2010 - 21:27
Mams:
Geweldig dat je gaat paragliden. Ik heb -tig jr geleden aan een parachute achter een boot gehangen, maar dit is natuurlijk nog veel beter. Grandiosooo!! Fotooooos!!!
Kan me voorstellen dat je nu de lucht in wilt, van fietsen heb je wel even je bekomst. Ik kijk alweer uit naar je volgende verslag. XXX -
28 Oktober 2010 - 08:26
Hannah:
Jeee Eric wat een mooie foto's fantastisch !!
En dat je gaat paragliding, dat lijk me helemaal het einde .Geweldig dat je dat allemaal doet.
IK wens je heel veel plezier daar boven in de lucht, het lijkt me heerlijk zo te zweven als een vogel.
Groetjes Hannah -
28 Oktober 2010 - 13:04
Eric :
@ Ellena,
Sta jij niet op het punt om weer naar zuid amerika te gaan? :-)
@ Karin
Bommetje gedaan... hele bad leeg
@ Alle anderen... echt geen fiets meer voor mij !!!
Doei
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
