Rotorua Rafting..... en dat ging dus mis...
Door: Eric
Blijf op de hoogte en volg Eric
11 Februari 2011 | Nieuw Zeeland, Rotorua
Rotorua, 10 feb 2011
Hieronder staan 7 en 8 feb beschreven maar ik begin maar met het belangrijkste....
Ik ben gisteren wezen raften en dat ging NIET goed.... niet teveel schrikken.... ik leef nog en heb niks gebroken maar......
De 2e of 3e stroomversnelling die we door gingen daar ging t al mis... ik zag de woestenij aankomen en dacht bij mezelf "this is gonna be fun" dat was t laatste dat ik dacht, we maakten een gigantische klapper en t licht ging bij me uit... alles op zwart. Toen ik bijkwam lag ik ruggelings op t raft en lagen we inmiddels in rustiger water. Iedereen riep, are you fine? are you fine? In eerste instantie dacht ik van wel echter toen ik overeind probeerde te komen en mijn benen weer binnenboord wilde halen kon ik dat niet..... Na een paar minuten kon ik mijn linkervoet weer bewegen en na 10 minuten kon ik,moeizaam, mijn beide benen weer binnenboord halen. Mijn handen deden (en doen) erg pijn en een peddel of zelfs maar mezelf vasthouden kon ik niet. Ik ben achterin het raft gaan zitten en heb mezelf klem gezet met mijn benen.... Op deze manier nog een uur in de raft gezeten en bij elke stroomversnelling was ik doodsbang. Bij aankomst door naar het ziekenhuis alwaar ik een nekbrace omkreeg en er röntgenfoto's van mijn nek zijn gemaakt... Gelukkig niets op te zien.
Gitty gebeld en die kwam me ophalen... haar verteld wat er gebeurd is en toen nam ze "even" de leiding over, ze heeft eerst verhaal gehaald in het ziekenhuis, wat trouwens geen ziekenhuis was maar een private eerstehulppost.... Heb pijnstillers voor mijn handen gekregen maar dat zijn spierpijnstillers en ik heb pijn aan de zenuwen van mijn handen. Aangezien die pijn gedurende de nacht niet verdween heeft Gitty 's morgens het ziekenhuis gebeld, het echte dit keer, en samen met JP daarheen, volledig onderzoek gehad en nu ook zenuwpijnstillers gekregen. Ik krijg binnenkort, voor alle zekerheid, nog een MRI scan en tot die tijd (ergens volgende week) moet ik het rustig aan doen.... nu is dat niet echt moeilijk gezien de pijn in mijn handen (dit typen kost ook heel veel moeite) dus ik zit nog wel even in Rotorua....als t al niet was omdat ik mijn backpack niet op kan pakken is t wel omdat Gitty me huisarrest heeft gegeven lol. Oh en ik had net gisteren knopen doorgehakt mbt mijn vluchtplan... vertrek uit NZ staat nu gepland op 20 februari.
enfin, dat is t dus... verder geen zorgen maken jullie, tis goed afgelopen en ben in uitstekende handen!
Hieronder staan nog de reisverslagen van de eerdere dagen...
Rotorua, 7 feb 2011
Zo, gisteren inderdaad nog heerlijk wezen zwemmen in de hotsprings... of zwemmen... in water variërend van 35 tot 42 graden ga je nou niet echt baantjes trekken... was dus meer een heerlijk relaxt weken in heet water. Lag schitterend tussen de heuvels in en bij het naderen zag je de stoomwolken al optrekken. We zijn ook nog even naar de bron gelopen waar je het water dus inderdaad borrelend, kokend, uit de grond ziet komen. Door het water een paar honderd meter over de stenen te laten stromen koelen ze het af voordat het in de baden terecht komt.
Ik was wel zo slim geweest om mijn camera niet mee te nemen maar gelukkig had Gitty de hare wel bij zich dus er zijn de nodige plaatjes gemaakt.
Na zo'n warm bad was t weer heerlijk slapen. Had de wekker op 7:45 uur gezet en om 8:30 kwam ik er al uit lol. Net op tijd om nog een bakkie koffie weg te slurpen, mijn spulletjes te pakken en bij JP in de auto te springen. Op weg naar zijn werk heeft ie me afgezet in de stad.
Eerst een doosje met inhoud naar Nederland gestuurd, scheelt toch weer 3.7 kg in de backpack....
Daarna naar t meer gewandeld en tussen de zwanen van het uitzicht genoten. Neergestreken in een restaurantje, wat gegeten en... de eerste overeenkomst tussen Azië en Nieuw Zeeland ontdekt.... op de vraag of ze wi-fi hebben antwoorden ze hier ook gewoon JA om dan vervolgens toch geen wi-fi te hebben maar ach, boos worden op dat lieve Nieuw Zeelandse meisje......
Daarna maar eens gaan shoppen want... dat rugzakje dat ik voor 5 euro in Nepal heb gekocht was ook echt geen 6 euro waard.... ding is bijna geheel gedesintegreerd en hangt nog met een paar draadjes aan elkaar. In Rotorua 4 verschillende winkels binnen geweest en een mooie, stevige, goede, dagrugzak gekocht. Tevens wat te snoepen en zo voor JP, Gitty, Emily en Jared gehaald om ze te bedanken voor hun gastvrijheid!
Teruggewandeld met een behoorlijke omweg maar dat is vast een goede oefening... ik heb namelijk besloten om over een paar dagen de Tongariro Alpine Crossing te gaan lopen... nou de naam zegt t al.... Da's 18 of 19 (daar verschillen de meningen over) km tussen de hoogste pieken van t noorder eiland door. De folder zegt: Grade: Challaging.... oeps...nu zegt de folder ook dat je een extra vroege bus kunt nemen zodat je er wat langer over kunt doen... denk dat ik dat voor de zekerheid maar doe.
Eenmaal terug bij de Paalvastjes mijn raftingtrip voor woensdag 9 feb geboekt. Kreeg ik even later een mailtje terug dat vanwege de waterstand de Kaitunariver niet begaanbaar is.... nu ga ik van de Wairoa river af, ook een grade V rivier, ik bedoel, voor minder doen we t niet, we zijn tenslotte geen watje ! (NB 11 feb: Dit had ik dus getypt VOORDAT ik de boot in stapte.....)
Toen t bijna donker was kwam JP met t idee om achter in de tuin nog wat te gaan graven want morgen komen ze een schuurtje uitbereiden... aanhangwagen vol geschept en toen was t donker maar waren we nog niet klaar dus.....
Rotorua, 8 feb 2011
7 uur... wekker.... 07:15 uur met de schep in de tuin want om 8 uur zouden de bouwvakkers komen....
Om 9:30 weer door JP in de stad gedropt want ik was gisteren vergeten om ook gelijk even bij t toeristenbureau naar binnen te lopen en mijn vervoer te regelen over de eilanden.... heb nu een nationale buspas en kan gaan en staan waar ik maar wil... heb gelijk mijn eerste rit geboekt, donderdag vertrek ik naar Taupo, dan is het weer afgelopen met de verwennerij die me hier in huize Paalvast ten deel valt.
Om 14:00 uur opgehaald door Gitty, die doet vertaalwerk bij Agrodome en dus kon ze mij naar binnen loodsen..... leuke show gezien met schapen, koeien, ganzen en honden en daarna een rondrit over het terrein, mijn eerste kiwifruitboomgaard (mooie scrabblewoord) gezien.
Tis inmiddels 21:00 uur geweest en ik speel nu voor oppas... JP en Gitty zijn naar civil defense of zoiets en ik heb zojuist Jared en Emily naar bed gebracht/gestuurd.... t zijn lieve kinderen, ze luisterden ook nog !!!!
Groeten
Eric
Hieronder staan 7 en 8 feb beschreven maar ik begin maar met het belangrijkste....
Ik ben gisteren wezen raften en dat ging NIET goed.... niet teveel schrikken.... ik leef nog en heb niks gebroken maar......
De 2e of 3e stroomversnelling die we door gingen daar ging t al mis... ik zag de woestenij aankomen en dacht bij mezelf "this is gonna be fun" dat was t laatste dat ik dacht, we maakten een gigantische klapper en t licht ging bij me uit... alles op zwart. Toen ik bijkwam lag ik ruggelings op t raft en lagen we inmiddels in rustiger water. Iedereen riep, are you fine? are you fine? In eerste instantie dacht ik van wel echter toen ik overeind probeerde te komen en mijn benen weer binnenboord wilde halen kon ik dat niet..... Na een paar minuten kon ik mijn linkervoet weer bewegen en na 10 minuten kon ik,moeizaam, mijn beide benen weer binnenboord halen. Mijn handen deden (en doen) erg pijn en een peddel of zelfs maar mezelf vasthouden kon ik niet. Ik ben achterin het raft gaan zitten en heb mezelf klem gezet met mijn benen.... Op deze manier nog een uur in de raft gezeten en bij elke stroomversnelling was ik doodsbang. Bij aankomst door naar het ziekenhuis alwaar ik een nekbrace omkreeg en er röntgenfoto's van mijn nek zijn gemaakt... Gelukkig niets op te zien.
Gitty gebeld en die kwam me ophalen... haar verteld wat er gebeurd is en toen nam ze "even" de leiding over, ze heeft eerst verhaal gehaald in het ziekenhuis, wat trouwens geen ziekenhuis was maar een private eerstehulppost.... Heb pijnstillers voor mijn handen gekregen maar dat zijn spierpijnstillers en ik heb pijn aan de zenuwen van mijn handen. Aangezien die pijn gedurende de nacht niet verdween heeft Gitty 's morgens het ziekenhuis gebeld, het echte dit keer, en samen met JP daarheen, volledig onderzoek gehad en nu ook zenuwpijnstillers gekregen. Ik krijg binnenkort, voor alle zekerheid, nog een MRI scan en tot die tijd (ergens volgende week) moet ik het rustig aan doen.... nu is dat niet echt moeilijk gezien de pijn in mijn handen (dit typen kost ook heel veel moeite) dus ik zit nog wel even in Rotorua....als t al niet was omdat ik mijn backpack niet op kan pakken is t wel omdat Gitty me huisarrest heeft gegeven lol. Oh en ik had net gisteren knopen doorgehakt mbt mijn vluchtplan... vertrek uit NZ staat nu gepland op 20 februari.
enfin, dat is t dus... verder geen zorgen maken jullie, tis goed afgelopen en ben in uitstekende handen!
Hieronder staan nog de reisverslagen van de eerdere dagen...
Rotorua, 7 feb 2011
Zo, gisteren inderdaad nog heerlijk wezen zwemmen in de hotsprings... of zwemmen... in water variërend van 35 tot 42 graden ga je nou niet echt baantjes trekken... was dus meer een heerlijk relaxt weken in heet water. Lag schitterend tussen de heuvels in en bij het naderen zag je de stoomwolken al optrekken. We zijn ook nog even naar de bron gelopen waar je het water dus inderdaad borrelend, kokend, uit de grond ziet komen. Door het water een paar honderd meter over de stenen te laten stromen koelen ze het af voordat het in de baden terecht komt.
Ik was wel zo slim geweest om mijn camera niet mee te nemen maar gelukkig had Gitty de hare wel bij zich dus er zijn de nodige plaatjes gemaakt.
Na zo'n warm bad was t weer heerlijk slapen. Had de wekker op 7:45 uur gezet en om 8:30 kwam ik er al uit lol. Net op tijd om nog een bakkie koffie weg te slurpen, mijn spulletjes te pakken en bij JP in de auto te springen. Op weg naar zijn werk heeft ie me afgezet in de stad.
Eerst een doosje met inhoud naar Nederland gestuurd, scheelt toch weer 3.7 kg in de backpack....
Daarna naar t meer gewandeld en tussen de zwanen van het uitzicht genoten. Neergestreken in een restaurantje, wat gegeten en... de eerste overeenkomst tussen Azië en Nieuw Zeeland ontdekt.... op de vraag of ze wi-fi hebben antwoorden ze hier ook gewoon JA om dan vervolgens toch geen wi-fi te hebben maar ach, boos worden op dat lieve Nieuw Zeelandse meisje......
Daarna maar eens gaan shoppen want... dat rugzakje dat ik voor 5 euro in Nepal heb gekocht was ook echt geen 6 euro waard.... ding is bijna geheel gedesintegreerd en hangt nog met een paar draadjes aan elkaar. In Rotorua 4 verschillende winkels binnen geweest en een mooie, stevige, goede, dagrugzak gekocht. Tevens wat te snoepen en zo voor JP, Gitty, Emily en Jared gehaald om ze te bedanken voor hun gastvrijheid!
Teruggewandeld met een behoorlijke omweg maar dat is vast een goede oefening... ik heb namelijk besloten om over een paar dagen de Tongariro Alpine Crossing te gaan lopen... nou de naam zegt t al.... Da's 18 of 19 (daar verschillen de meningen over) km tussen de hoogste pieken van t noorder eiland door. De folder zegt: Grade: Challaging.... oeps...nu zegt de folder ook dat je een extra vroege bus kunt nemen zodat je er wat langer over kunt doen... denk dat ik dat voor de zekerheid maar doe.
Eenmaal terug bij de Paalvastjes mijn raftingtrip voor woensdag 9 feb geboekt. Kreeg ik even later een mailtje terug dat vanwege de waterstand de Kaitunariver niet begaanbaar is.... nu ga ik van de Wairoa river af, ook een grade V rivier, ik bedoel, voor minder doen we t niet, we zijn tenslotte geen watje ! (NB 11 feb: Dit had ik dus getypt VOORDAT ik de boot in stapte.....)
Toen t bijna donker was kwam JP met t idee om achter in de tuin nog wat te gaan graven want morgen komen ze een schuurtje uitbereiden... aanhangwagen vol geschept en toen was t donker maar waren we nog niet klaar dus.....
Rotorua, 8 feb 2011
7 uur... wekker.... 07:15 uur met de schep in de tuin want om 8 uur zouden de bouwvakkers komen....
Om 9:30 weer door JP in de stad gedropt want ik was gisteren vergeten om ook gelijk even bij t toeristenbureau naar binnen te lopen en mijn vervoer te regelen over de eilanden.... heb nu een nationale buspas en kan gaan en staan waar ik maar wil... heb gelijk mijn eerste rit geboekt, donderdag vertrek ik naar Taupo, dan is het weer afgelopen met de verwennerij die me hier in huize Paalvast ten deel valt.
Om 14:00 uur opgehaald door Gitty, die doet vertaalwerk bij Agrodome en dus kon ze mij naar binnen loodsen..... leuke show gezien met schapen, koeien, ganzen en honden en daarna een rondrit over het terrein, mijn eerste kiwifruitboomgaard (mooie scrabblewoord) gezien.
Tis inmiddels 21:00 uur geweest en ik speel nu voor oppas... JP en Gitty zijn naar civil defense of zoiets en ik heb zojuist Jared en Emily naar bed gebracht/gestuurd.... t zijn lieve kinderen, ze luisterden ook nog !!!!
Groeten
Eric
-
11 Februari 2011 - 07:50
Annie:
Hi jonge wildebras....zo was even schrikken toen ik dit las....is dat zo gevaarlijk dan....vervelend voor je dat je zoveel pijn hebt maar je hebt ontzettend geluk gehad....had veel erger af kunnen lopen...brrr...moet je maar niet aan denken...hopende dat het geen gevolgen vor je ga krijgen en dat het met een sisser afloopt....erg fijn dat je nu in goede handen bent...dat je er niet alleen voor staat...snel van die pijn af dan kun je weer verder met je avontuur....doe voorzichtig....pas goed op jezelf....beterschap....dikke kusss -
11 Februari 2011 - 08:27
Hannah:
Jeemig heb jij een geluk gehad zeg !! Ja als je het alleen al ziet , prachtig en spannend , maar er dan daadwerkelijk in te zitten pfffff petje af hoor , zou ik me niet aan wagen. En mooi geluk dat het je in NZ gebeurt, nu ben je in goede handen !! Doe kalm aan komt het weer goed met je , en kan je verder, sterkte met de pijntjes. -
11 Februari 2011 - 10:11
Roel En Monique:
sjonge jonge wat een avontuur zeg.Wel schrikken geblazen. Geniet van de rust. Iets anders kan je toch even niet doen dus dan kan je er maar beter van genieten. We hopen voor je dat die pijn in je handen snel zal verdwijnen. En dan weer fijn op pad. Geniet ook van de verzorging, laat ze maar voor je lopen hihihi. -
11 Februari 2011 - 10:50
Eddy:
Niet schrikken zegt ie dan. Ik hoop dat helemaal goed met je gaat komen, zoals al gezegd ben je gelukkig in goeie handen. Beterschap! en ik hoop dat je je reis snel weer kan vervolgen. -
11 Februari 2011 - 13:24
Anton:
Ik ga niet zeggen: "ik heb het toch gezegd!.." maaaaar....IK HEB HET TOCH GEZEGD!!!
Je weet wat ik vind van "bootjes"he? En al helemaal niet van die opblaas zakken!
gelukkig heb je hele verstandige mensenb om je heen dus je zult je niet snel nog een keer in de boot laten nemen (Goed he?)
KNURFT!! (sorry, moest er even uit) Had je bijna de eerste wereld-wijde gipsvlucht mogen creëren.
Maar gelukkig hoeven we je in de toekomst niet rond te wheelen als we je bezoeken.
wees voorzichtig bij je volgende "man proving action" he!
greetz en behouden vaart (LOL)
-
11 Februari 2011 - 18:11
Mams::
Na alle telefoontjes, sms-jes en e-mails van de afgelopen dagen (heerlijk dat je ons zo goed op de hoogte houdt) zat ik niet meteen te springen om te reageren.
Je belt me op en zegt: "Niet schrikken, maar ik heb een ongelukje gehad". Ik was al blij dat je dat zelf kon melden.
Dan denk je al gauw: "als je zelf kunt bellen zal 't wel meevallen". Maar nu ik inmiddels weet wat er gebeurt is besef ik dat je door 't oog van de naald bent gekropen.
Maar... ik raak niet gauw in paniek en blijf positief en denk dat je nu Nieuw-Zeeland gaat bijschrijven op je lijstje van nog eens te bezoeken landen. Gebruik deze dagen tot de 20e om goed te herstellen, want je hebt dan de keus tussen terugkomen of verder gaan en ik weet heel goed waar je voorkeur naar uit gaat. Dus... rustig aan. HEEEELE DIKKE KNUFFELS XXX -
11 Februari 2011 - 23:17
Melita:
Heanig an hè, dikke dombo! Ik hoop voor je dat die zenuwpijn goed afloopt, maar wel voorzichtig mee zijn hoor! Geef het maar even goed rust! -
12 Februari 2011 - 06:40
Ellen:
Hi Eric, Jee... hopelijk gaat het inmiddels iets beter met je. Gelukkig zit je in New Zealand en in India... (zie je het al, raften op de Ganges :(( en dan een Holy Man die je komt genezen. Lekker rustig aan en iets voorzichtiger met jezelf zijn he. Beterschap!!!
Groetjes
Ellen -
12 Februari 2011 - 17:33
Barbara:
Da's zeker even schrikken, hoop dat het meevalt allemaal, hou ons op de hoogte. Beterschap xx -
12 Februari 2011 - 19:38
Tilly:
Jonge jonge jonge, het is je gelukt, ik zat stijf achter de computer het eerste deel te lezen. Pffffff gelukkig liep dit verhaal ook weer goed af. Wat kan jij mooie verhaaltjes vertellen. Of..... Zonder gekheid, luister goed naar Gitty want die weet tenslotte waar ze het over heeft en onderschat ff niet wat je is overkomen. Ik hoop dat je toch nog wat kunt ondernemen maar dat lezen we dan wel weer heel snel hoop ik.
Lieve groetjes van ons hier -
12 Februari 2011 - 20:54
Karin:
Hoi lieverd,
Uit bezorgdheid kan ik je van alles toeroepen (doe ik niet) Ik vind je een kanjer (vooral omdat je ondanks de pijn ons zelf hebt willen vertellen wat er is gebeurd. Ik ben heel erg blij dat je in goede handen bent. Hopelijk ben je heel snel van de pijn af en kan je je reis zonder ongemakken voortzetten. Tjonge, toch schrikken.
Veel liefs en dikke knuffel.
Karin -
12 Februari 2011 - 22:07
Eric :
Dank jullie wel voor alle goede wensen, dat doet me goed!
Het gaat elke dag iets beter, gelukkig maar! Volgens de dokter kan t echter goed 2 weken duren voordat de pijn in mijn handen helemaal weg is... we zullen wel zien.
Verder ben ik in ieder geval helemaal tip top in orde (nee, ook geen hoofdpijn, geen nekpijn, geen rugklachten, helemaal niks)
nou de groeten
Eric -
14 Februari 2011 - 10:33
Lucarno Divorno:
Ja wat kan je eigenlijk anders verwachten van een ict-jongetje met geen eelt aan de knuistjes (hihihihi).
-
14 Februari 2011 - 18:26
Didammertje:
Van harte beterschap!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
